در حالی که بسیاری از موجودات در گروههای اجتماعی رشد میکنند، پادشاهی حیوانات تعداد شگفتانگیزی از گوشهنشینان را در خود جای داده است. این متخصصان تنهایی، زندگی را با شرایط خودشان پیش میبرند و تنها برای فعالیتهای ضروری مانند جفتگیری و بزرگ کردن فرزندان، به بیرون از قلمرو خود سر میزنند. بیایید در این مقاله از مجله اینترنتی نمیدونستم از استرالیا تا تندرای قطب شمال، با هشت مورد از تنهاترین حیوان جهان آشنا شویم.
۱.نوک اردکی (پلاتیپوس ): مخلوطی عجیب از طبیعت
نوک اردکی استرالیا از هر دستهبندی سرپیچی میکند. این «عجیبوغریب» تحمل میکند که زیستگاه آبی خود را با دیگران به اشتراک بگذارد، اما تعامل اجتماعی به جز در زمان تولید مثل، ممنوع است.
تصور کنید دانشمندان طبیعتگرا در سال ۱۷۹۹ وقتی برای اولین بار با این موجود با منقار اردک، بدنی شبیه سمور و دم سگ آبی روبرو شدند، چه شوکی را تجربه کردند .
امروزه نوک اردکی طبق فهرست قرمز گونههای در معرض خطر اتحادیه بینالمللی حفاظت از طبیعت (IUCN)، در معرض آسیبپذیری قرار دارد.
۲. خرس قطبی: شکارچی رأس هرم، شکارچی تنها
توله خرسهای قطبی در کودکی از بازیهای شلوغ لذت میبرند، اما بزرگسالی با ترجیح تنهایی همراه است (به جز جفتگیری و بزرگ کردن تولهها).
آنها نیمی از روز خود را به شکار اختصاص میدهند و گاهی اوقات در صورت وجود لاشه والی که به تنهایی نمیتوان آن را بلعید، تحمل حضور دیگران را دارند.
۳. پلنگ برفی: شبح گریزان کوه ها
پلنگ برفی که در هاله ای از رمز و راز قرار دارد، به عنوان یکی از گریزان ترین حیوانات جهان سلطنت می کند. این گربههای باشکوه روی رخنمونهای صخرهای نشستهاند و دامنهشان را برای شکار و تهدیدات احتمالی بررسی میکنند.
آنها در سحر و غروب فعال هستند و زندگی انفرادی دارند و عمدتاً برای جفت گیری و بزرگ کردن جوان با دیگران تعامل دارند.
بیزاری آنها از رویارویی حتی به انسان ها هم کشیده می شود بطوریکه هیچ حمله تایید شده ای به انسان گزارش نمی کند!
این شکارچی خجالتی، حتی اگر هنگام غذا خوردن مزاحم شود، بیشتر از اینکه از وعده غذایی خود دفاع کند، فرار می کند.
4. حواصیل
برخلاف خویشاوندان اجتماعی خود در میان پرندگان ساحلی، حواصیل تکنشین ترجیح میدهد زندگیای با انزوای ظریف را بگذراند. تصور کنید یک شکل تنها، که به طور کامل در برابر ساحل سایهدار یک رودخانه استتار شده است.
این پرنده خجالتی به تنهایی در جهان حرکت میکند و تنها در لحظات گذرای خواستگاری به دیگری میپیوندد. هنگامی که نزدیک میشوید، تکان دادن عصبی سر و سوت زدن با صدای بلند هشدارهای او قبل از ناپدید شدن با شکوه در هوا است.
بر خلاف پرندگان همخانواده خود که روی زمین لانه میسازند، خواصیل تکنشین سنتشکنی میکند و لانههای رها شده پرندگان آوازخوان را در ارتفاع بالای درختان قرض میگیرد، که گواهی بر روحیه منحصر به فرد اوست.
5.: گوزن شمالی :غول مهربان طبیعت
گوزن شمالی که با شش فوت قد بر روی بستر جنگل ایستاده است، نه تنها به دلیل جثه اش بلکه به خاطر تنهایی اش برجسته است.
بر خلاف نزدیکانش، گوزنها، گوزن شمالی در گله جمع نمیشوند. گوسالهها ممکن است به مدت یک سال مادر خود را دنبال کنند، اما به زودی به زندگی مستقل روی میآورند.
حتی در فصل جفتگیری، نبرد بین نرها (گوزن نر) برخوردهای زودگذری است. بقیه زندگی آنها در تنهایی باشکوه میگذرد، گواهی بر خودکفایی آنها.
6.: لاک پشت صحرایی : زاهد مقاوم شن
لاکپشت صحرایی تنهایی را به سطح کاملاً جدیدی میبرد. برخلاف سایر حیوانات منزوی که حداقل با هم بچههای خود را بزرگ میکنند، لاکپشتهای ماده پس از تخمگذاری، آینده خود را به بیابان خشن میسپارند.
این بچه لاکپشتها که از یک بسیار کوچکتر هستند، از همان ابتدا با دنیای بیرونی به تنهایی روبرو میشوند.
با وجود موانعی که بر سر راهشان است، تنها تعداد کمی به سن بلوغ میرسند. با وجود این واقعیت سخت، حتی لاکپشتهای بالغ به ندرت از زندگی انفرادی خود منحرف میشوند.
برخوردها به جفتگیری و گاهی اوقات به اشتراک گذاشتن لانه برای گرم شدن در طول خواب زمستانی محدود میشود.
7.: فک هاوایی: روحی در بهشت
فک هاوایی در معرض خطر انقراض شدید، که تنها 632 فرد باقی مانده است، به طور انحصاری در جزایر هاوایی زندگی میکند.
در حالی که ممکن است برای جفتگیری و بزرگ کردن تولهها به طور خلاصه با هم تعامل داشته باشند، این موجودات گریزان به ندرت به اندازهای نزدیک میشوند که تماس فیزیکی داشته باشند.
8.مارمولک شکمگرد: یک گوشهنشین آفتابپرست
اگر به بیابانهای صخرهای بروید، ممکن است با مارمولک شکمگرد مواجه شوید. موجودی با شکمی برآمده و شخصیتی همراستا با آن.
این خزنده منزوی روزهای خود را به گرم شدن زیر نور خورشید میگذراند، یک نگهبان تنها که روی یک صخره سنگی نشسته است.
روزهای او یک روال انفرادی است که شامل حمام آفتاب گرفتن، جستجوی غذا و مراقبت از قلمرو خود میباشد.
تنها زمانی که این مارمولک واقعاً با هم تعامل برقرار میکنند، درگیریهای قلمرویی با سایر نرها است و برای دفاع از پناهگاههای آفتابی خود، جنگهایی در میگیرد.
جفتگیری یک استثنای زودگذر است، یک برخورد کوتاه قبل از بازگشت به زندگی انفرادی ترجیحی آنها میباشد.
نظرات کاربران